بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةٌ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ ذَرَّاتِ الْكَائِنَاتِ اَبَدًا

Aziz kardeşlerim!

Hepinizin bildiği üzere, gözümün görmemesi, MS (Emes), prostat gibi birçok maddî hastalığa mübtelayım. Yaşımın da ilerlemesiyle bu hastalıklarım daha da ziyadeleşmiştir. Hâşâ bu arz-ı halim şikayet için değildir. Zarurete mebnîdir. Zira Elhamdulillah deyip şükür ile mukabeleden başka hiçbir hakkımız yoktur. Şöyle ki:

Bu hastalıklar sebebiyle hiç kimseyle görüşemiyorum. Gücüm yok. Ancak kendi dersim ve ibadetimle meşgulüm. Başka bir işim yok. Bir iki arkadaşın muavenetiyle ancak ibadetlerimi yerine getirebiliyorum. Siyasetten uzak olduğumu ve eûzu billahi mine’ş-şeytani ve’s siyaseti kanununu hayatıma düstur edindiğimi müteaddid defa dile getirmişim. Zaten böyle bir gücüm de yok. Derslerimiz ve kitablarımız ortadadır. Herkesin istifadesine açıktır.

Sükût ahsendir kaidesince hâdisât-ı âlemi seyrediyor, içlerine girmiyorum. Bütün müminlere duacıyım. Bütün şahsî haklarımı herkese helal etmişim. Bütün arkadaşlarımızdan da benim bu halimi mazur görmelerini ve mezkur düsturları kendi hayatlarında dahi tatbik etmelerini temenni ediyorum.

Kardeşiniz, pür kusur bir abd-i âciz Muhammed Doğan.

اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ، وَالْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ، الأحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالأمْوَاتِ