(A’raf, 7/99)
(Buhari, Zekat 27)
(Tarihçe-i Hayat)
Mesnevî-i Nuriye
Ene: Gizli esmâ ve sıfât-ı İlâhiyyeyi gösteren bir âyine, bir vâhid-i kıyâsîdir. Ene, vâhid-i kıyâsî olmakla berâber, aynı zamanda teklîf yeridir. Müellif (ra), eneyi şöyle ta’rîf eder: Enenin vücûdunun iki vechi vardır:
Biri: Mücerred (kılıfsız) ene, yâni “min haysü hüve” cihetidir. Mücerred ene, mahlûk değildir. Vücûd-i i’tibârîsi vardır. Fakat vücûd-i hâricîsi yoktur. İllet-i nâkısası mevcûd olduğu, yâni madde ve sûreti olmayıp fâil ve gàyesi bulunduğu için varlığı, vicdânen inkâr edilemiyor.
Diğeri: Kılıflı ene cihetidir. Kılıflı ene ise, mahlûktur.
Kaynak:Tahşiye yayınları;Ene risâlesi ve şerhi