(A’raf, 7/99)
(Buhari, Zekat 27)
(Tarihçe-i Hayat)
Mesnevî-i Nuriye
delâlet-i tazammuniyye: Bir lâfzın, vaz olunduğu ma’nânın bir cüzüne delâletidir. Meselâ: “Zekât, Müslümanların fakírlerine verilir, hiç bir zengine verilmez” ibâresi; zekâtın, zengin olan Ahmet, Mehmet gibi belli şahıslara verilemiyeceğine “delâlet-i tazammuniyye” ile delâlet eder.