(Al-i İmran, 3/190)
(Tirmizi Zühd 13)
(Hacı Hulusi Bey)
Mesnevî-i Nuriye
delâlet-i tazammuniyye: Bir lâfzın, vaz olunduğu ma’nânın bir cüzüne delâletidir. Meselâ: “Zekât, Müslümanların fakírlerine verilir, hiç bir zengine verilmez” ibâresi; zekâtın, zengin olan Ahmet, Mehmet gibi belli şahıslara verilemiyeceğine “delâlet-i tazammuniyye” ile delâlet eder.