Cebrâîl (as): (Cebrîl, Cibrîl, Rûhu’l-Emîn, Rûhu’l-Kuds, Nâmûs-i Ekber) Cenâb-ı Hakkın emir ve yasaklarını peygamberlere (aleyhimüsselâm)  bildiren en büyük melektir. Dört büyük melekten biri ve bütün meleklerin peygamberidir. Ellâh’ın şer’î ve kevnî kánûnlarını o temsîl eder.

Emirlere uymanın mükâfat, yasakları çiğnemenin cezâlandırılmasında birinci derece o vazîfelidir. Peygamberimiz Resûl-i Ekrem  (asm)’a Kurân-ı Azimüşşânı vahiyle o getirmiştir.

“Şübhesiz Ellâhü Teâlâ bir kulundan râzı olup, onu sevdiğinde, Cebrâîl aleyhisselâmı çağırır ve ona, ‘Ben falan kulumu seviyorum sen de onu sev’buyurur. Cebrâîl aleyhisselâm da onu sever. Sonra semâda seslenip,‘Ellâhü Teâlâ falan kulu seviyor, siz de onu sevin’ der. Semâdakiler de onu sever. Sonra onun sevgisi yerdekilerin gönüllerinde yerleşir.” (Hadîs-i şerîf, Sahîh-i Müslim.)