1 Muharrem 1439
22 Eylül 2017
Üye Giriş / Kayıt tel tel tel
Kur'an-ı Kerim'den
(Şüphesiz o kimseler ki: imân ettiler) Hz. Muhammed (asm)’a indirilen ahkam-ı İlahiyenin tümünü kalb ile tasdik, dil ile ikrar ettiler ve o ahkamın icra ve tatbikine tarafdar oldular (ve sâlih amellerde bulundular.) Evamir-i İlahiyeye itaat, nevahi-i İlahiyeden içtinab ettiler. (İşte yaratılmışların en hayırlısı onlardır.)
(Beyyine, 98/7)
Hadîs-i Şeriflerden
Bir kimsede bu üç haslet bulunursa, imanın tadını tadar. Ellah ve Resulünü herkesten fazla sevmek, sevdiğini Ellah için sevmek, Ellah kendisini küfürden kurtardıktan sonra tekrar küfre dönmeyi ateşe atılmak gibi istememek, tehlikeli görmek.
(Buhari, İman 9; Müslim, İman 67)
Dualardan
Yâ Erhame’r-Râhimîn! Af edicisin, afvı seversin. Hepimizin geçmiş büyük ve küçük bütün günâhlarımızı mağfiret eyle. Kötülüklerimizi, يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَاتٍ sırrına mazhar eyle.
(Hacı Hulusi Bey)
Vecîze
Dünya bir misafirhanedir. İnsan ise onda az duracaktır ve vazifesi çok bir misafirdir ve kısa bir ömürde hayat-ı ebediyeye lâzım olan levazımatı tedarik etmekle mükelleftir.
Sözler
  • Önsöz
  • İçindekiler
  • Soru-Cevap
  • بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم

    Cenâb-ı Hak ve Feyyâz-ı Mutlak Hazretleri, hayırlı işlerle meşgúl olanların muín ve muhâfızıdır. Bu meyânda dürûs-i îmâniyye ve Kur’âniyye ile meşgúl etmek súretiyle bizleri hıfz ve inâyetine mazhar eden Rabb’imize hadsiz şükürler olsun. Îmân ve ilimde, amel-i sálih ve takvâda biz ümmetine hakíkí ma‘nâda mürşidlik ve rehberlik vazífesini yapan Habîb-i Ekrem (asm)’ına da nihâyetsiz salât ü selâm olsun.

    Bizler, -lillâhi’l-hamd- Nûr’un birinci talebesi olan Seyyid İbrâhîm Hulûsí YAHYÂGİL’e áid ba‘zı yazı ve mektûbları, “Mektûbât-ı Hulûsıyye” adlı eserimizde neşrettikten sonra, bu def‘a da o zâta áid hutbe, münâcât ve şiirleri, “Hıtábât ve Münâcât-ı Hulûsıyye” adlı bu eserimizde derleyip siz kıymetli kardeşlerimizin istifâdelerine arz etmeği münâsib gördük.

    Hakíkate geçmiş ve hakíkatteki hakíkí zevkı bulmuş olan bu zât-ı nûrânî, Risâle-i Nûr’un hakíkatlerini her sâhada neşretmek husúsunda büyük bir sa‘y ü gayret göstermiştir. Üstâd Bediüzzamân (ra) Hazretleri, onun bu gayretini şu vecîz cümlesiyle şöyle ifâde etmiştir:

    “Ben, onu dâimâ kalem elinde, Risâle-i Nûr’un işi başında biliyorum.”

    Hacı Hulûsí Bey merhûmun bu neşir husúsundaki gayretlerinden birisi de, Risâle-i Nûr Külliyyâtından hulâsa ederek yazmış olduğu hutbeleridir. Bu hutbeleri, vazífeli olduğu memleketlerde, bâ-husús Kars’ta bulunan imâm-hatíblere vermek súretiyle okutmuştur. Bu hutbeler, Üstâd Bediüzzamân Hazretleri’nin ifâdesiyle, Şimâl’den gelen büyük bir tehlikeye karşı ma‘nevî bir sed vazífesi görmüştür. Bu hutbeleri okuduğumuz zamân, şu kanâate varmak mümkündür:

    Birincisi: O zât, Risâle-i Nûr hakíkatleriyle mezcolmuştur.

    İkincisi: O zât, Risâle-i Nûr’un Müellif-i Muhtereminde fânî olmuştur.

    Üçüncüsü: O zât, gáye-i hayâtını Risâle-i Nûr’u neşretmek ve muhtâc olanlara o hakíkatleri anlatmaktan ibâret bilir. Üstâd’ına yazdığı bir mektûbunda bu hakíkati şöyle ifâde etmiştir:

    “Sevgili Üstâdım!

    “Evvelce arz ettiğim vechîle ben artık bir şey için yaşadığımı zannediyorum. O da, Üstâdım olan Dellâl-ı Kur’ân’ın vazífe-i me’mûre-i ma‘neviyyesini îfâda kendilerine pek cüz’î bir yardım ve Kur’ân hesâbına cüz’î bir hizmetkârlıktan ibârettir.”

    Dördüncüsü: O zât, Risâle-i Nûr’un tarz-ı ifâdelerini muhâfaza edip hemen hemen aynısını hulâsa etmek súretiyle biraz daha kolay bir üslubla dinleyicilere aktarmıştır.

    Beşincisi: O zât, Risâle-i Nûr’a kemâl-i ihlâs, kemâl-i metânet ve kemâl-i sadâkatla bağlı kalmış, istikámeti muhâfaza etmiş, pek çok tazyîkáta ma‘rûz kalmasına rağmen Risâle-i Nûr Mesleğinden aslâ ta‘vîz vermemiş ve sarsılmamıştır. Böylece, Risâle-i Nûr’un Müellif-i Muhtereminin meşrebi olan “Hakíkat Mesleği”nde sâbitu’l-kadem etmiştir. Üstâd Bediüzzamân (ra) Hazretleri, bu konuda şöyle buyurmuştur:

    “Elhâk o kardeşimiz, dâimâ fevka’l-áde sadâkatını ve nûrlara kuvvetli alâkasını muhâfaza ediyor.”

    Kezâ o zât’ın münâcâtları; ulvî bir hakíkat, fıtrî bir niyâz ve tazarru‘, ciddî ve samîmî bir arz-ı hâl, küllî ve umûmî bir duá, çoğu me’sûr lafızlarla yapılan bir münâcât olduğunu, her kalb-i selîm sáhibi okuduğu zamân kabûl eder.

    Evet, ferdî ve umûmî, áilevî ve ictimâí, dünyevî ve uhrevî dert ve sıkıntıları, belâ ve musíbetleri ve bunlardan kurtulmak çârelerini ihtivâ eden bu münâcâtlar, şâyet ehlince okunup Rabb-i Rahîm’e ilticâ edilirse, kabûle karîn olduğu ve hayırlı netîceleri verdiği görülecektir. Bu münâcâtlarda hemen hemen dünyevî ve uhrevî bütün müşkiller ümmet adına Cenâb-ı Hak’tan istenilmiş ve niyâz edilmiştir. Böylece o zât, bu husústa da ümmete rehberlik etmiştir.

    Hem bu münâcâtlar, o zâtın dergâh-ı İlâhîye ne kadar takarrub ettiğini ve münâcâtta ne kadar ma‘nevî haz ve lezzet bulunduğunu da göstermektedir. Zîrâ, duá, azím bir sırr-ı ubûdiyyettir, gáyet şîrîn bir zevk-ı rûhânîdir.

    Kezâ o zâtın şiirleri; yüksek hakíkatlerin tercümânı, kalbine sünûhât nev‘ınden gelen ma‘nâların nazım súretinde ifâdesi, dinleyicilerin kulağına ve kalbine hıtáb eden derûnî hislerin şiir şeklinde tezáhürüdür.

    Evet, Cenâb-ı Hak, mâhiyyet-i insâniyyede nüveler şeklinde ayrı ayrı kábiliyyetler derc etmiştir. Her bir kábiliyyetin inkişâfı ayrı ayrıdır. Bu sırra binâen, merâmını, anladığını ve hissettiğini nazım ve şiir şeklinde dile getirmek, insânda ayrı bir kábiliyyet olduğu unutulmamalıdır. İşte bu zâta da, Elláh tarafından böyle bir kábiliyyet bahşedilmiştir. O da o şiir kábiliyyetini ba‘zı mısra‘larla ifâde etmiş ve ba‘zı hakíkatleri ve ma‘nâları o şekilde dîn kardeşlerine teblîğ etmiştir. Üstâd Bediüzzamân (ra) Hazretleri, Hacı Hulûsí Bey merhûmun bu kábiliyyetini şöyle ifâde etmiştir:

    “Sonra senin yazdığın, ‘Bak kitâb-ı kâinâtın safha-i rengînine, ilâ âhir..’ olan rengîn ve zengîn şiir hátırıma geldi. O şiir ile semânın yüzündeki yıldızlara baktım. ‘Keşki şâir olsaydım, bunu tekmîl etseydim’ dedim. Hâlbuki, şiir ve nazma isti‘dâdım yokken yine başladım, fakat nazım ve şiir yapamadım; nasıl hutúr etti ise, öyle yazdım. Benim vârisim olan sen, istersen nazma çevir, tanzím et.”

    Cenâb-ı Hak, bizleri böyle hakíkat-bîn zevât-ı kirâmın âsâr ve beyânâtından hakkıyla müstefîd olan kullarından eylesin. Onların gösterdiği sırât-ı müstekímden bizleri ayırmasın. Nefis ve Şeytán’ın tuzağına düşürmesin. Her şerden ve her şerlinin şerrinden bizleri ve bütün Ümmet-i Muhammediyye (asm)’ı muhâfaza buyursun. Âmîn.

    وَالسَّلَامُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى وَالْمَلاَمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهَوٰى

    • TAKDİM: Hacı Hulûsî Bey'in Risâle-i Nûr hizmetindeki yerini îzâh eder. 7
    • BİRİNCİ HUTBE: İmânın mehâsini 15
    • İKİNCİ HUTBE: İmân bir ma'nevî tûbâ-i cennet çekirdeğini taşır. 19
    • ÜÇÜNCÜ HUTBE: Ellâh'a ve âhiret gününe îmân, kâinât tılsımını açan iki anahtardır. 21
    • DÖRDÜNCÜ HUTBE: Niam-ı İlâhiyyeye şükretmek 25
    • BEŞİNCİ HUTBE: Şükrün içinde sâfî bir îmân, hâlis bir tevhîd vardır. 29
    • ALTINCI HUTBE: Bismillâh her hayrın başıdır. 33
    • YEDİNCİ HUTBE: Bu muntazam memleketin bir hâkimi vardır. 35
    • SEKİZİNCİ HUTBE: Mi'râc-i ekber, Zat-ı Ekrem (asm)'a mahsustur. 39
    • DOKUZUNCU HUTBE: Mi'râc'ın sırr-ı lüzumu. 41
    • ONUNCU HUTBE: Mi'râcın hakikati. 45
    • ON BİRİNCİ HUTBE: Mi'râcın hikmeti. 49
    • ON İKİNCİ HUTBE: Mi'râc'ın fâide ve meyveleri. 3
    • ON ÜÇÜNCÜ HUTBE: Mi'râc, her akl-ı selîmin kabûl edeceği bir mu'cizedir.57
    • ON DÖRDÜNCÜ HUTBE : Hz. Muhammed (asm), şu kâinât ağacının hem çekirdeği, hem meyvesidir. 61
    • ON BEŞİNCİ HUTBE: Mi'râc, niçin Peygamberimize mahsûsdur? 65
    • ON ALTINCI HUTBE: Resûlullâh'a ittibâ edin ki; hidâyeti bulasınız. 69
    • ON YEDİNCİ HUTBE: Rabbimizin bu kadar hadsiz ni'metlerine karşı nasıl şükredebiliriz? 73
    • ON SEKİZİNCİ HUTBE: Muhabbet şu kâinâtın hem nûru, hem hayâtıdır. 77
    • ON DOKUZUNCUHUTBE: Namâzın beş vakte tahsîs edilmesinin hikmeti (1) 81
    • YİRMİNCİ HUTBE: Namâzın beş vakte tahsîs edilmesinin hikmeti (2) 85
    • YİRMİ BİRİNCİ HUTBE: Orucun hikmetleri (1) 91
    • YİRMİ İKİNCİ HUTBE: Orucun hikmetleri (2) 95
    • YİRMİ ÜÇÜNCÜ HUTBE: Her nefis ölümü tadacaktır. 99
    • YİRMİ DÖRDÜNCÜ HUTBE: Şu âlemde hiçbir şey karârında kalmaz.103
    • YİRMİ BEŞİNCİ HUTBE: Ellah, anne ve babaya şefkat istiyor. 105
    • YİRMİ ALTINCI HUTBE: Çok gülmek, kalbi öldürür. 109
    • YİRMİ YEDİNCİ HUTBE: Şâfî ismine mazhar olan kaplıcalar. 111
    • YİRMİ SEKİZİNCİ HUTBE: Ellâh'ın rahmetinden ümîdinizi kesmeyin. 113
    • MÜNÂCÂT... 117
    • RAMAZÂN-I ŞERİF MÜNÂCÂTI (1-4)...121-133
    • KADİR GECESİ MÜNÂCÂTI... 133
    • MEVLİD DUÂSI (1-3)... 137-141
    • Cevşenü'l-Kebîr'in On Altı Ukdesinin Meâli ... 145-162
    • Hacı Hulûsî Bey Merhûm'un Kur'ân'dan Tesbît Ettiği Ba'zı Duâlar... 165
    • ŞİİRLER... 187-202
    • NÛRDAN İLÂHİLER... 203
  • Soru sorabilmek için üyelik girişi yapınız.

Muhammed Doğan'ın (Molla Muhammed El-Kersî) beyanatları Nurmend.com sitesinden başka bir platformda yayınlanmamaktadır. © 2014-2017 Her hakkı saklıdır. Kaynak gösterilmeden kullanılamaz. Nurmend - Şerhmend
0.011 sn.
↑ Yukarı